Dag 17 - Harajuku & Meguro

Vanochtend stonden we om 10:30 voor de deur bij Jins. Dat is een Japanse brillenzaak waar je in een uur een bril op sterkte kunt laten maken. Ze meten je ogen, checken even in de bakjes of ze de glazen hebben en dan gaan ze aan de slag. Een half uurtje later is de bril klaar, voor 53 euro.

Voordat we naar de brillenzaak gingen waren we nog even bij de Daiso. Ik 3 lollies voor 65 cent gehaald. Was aan het afrekenen, loopt er een (zeldzame) Japanse zwerver voor me, die ook drie lollies pakt en de winkel ermee uitloopt. Ik vond het wel vermakelijk, maar de vrouw van de Daiso begon tegen 'm aan te zwammen. Dus ik zei: ik betaal die drie lollies wel. Zo gezegd zo gedaan. 

Liep die man de hoek om, langs een ander deel van de winkel. Zag een andere medewerkster 'm met die lollies lopen. Telefoon al in de hand om te gaan bellen. Ik zeg: 'sumimasen, I paid for those lollipops sjappie'.  Ze keek een beetje vragend. Ik de bon laten zien. En toen vonden ze 't goed.

Chupa Chups 1, Daiso 0. Bye bye.

Vanaf de brillenzaak zijn we naar Harjuku gegaan. Even bij Nike gekeken. Niet heel origineel met de prints, zelfde als in Osaka:

 

En toen zijn we een stukje door de Takeshitadori gelopen. Echt ongenadig druk.

Het lijkt erop dat de meesten alleen dit straatje op en neer lopen, omdat ze in boekjes van 20 jaar geleden lezen dat dit the place to be is. Ik wilde even bij de Rolling Stones winkel kijken, dus dan ontkom je er niet aan…

We zagen op straat wel weer iemand lopen met een jas met een mooie vertaling: “Don’t Chace, Attract’ . Snap niet hoe ze het soms voor elkaar krijgen, je zou denken dat Google Translate inmiddels ook Japan bereikt heeft:

Deze gasten leken uit een jaren 90 videoclip te komen. Kris Kross, maar dan met de prijskaartjes en maatlabels nog aan de spijkerbroek:

Bij de MOMA-winkel, skateboards van Murakami:

De winkel van Coach, aan Cat Street zag er wel leuk uit:

De ingang van Jordan World of Flight:

Hier was opeens niks meer te doen. Vorig jaar stonden er nog rijen voor de deur:

Wel grappig, van die retro shirtjes, alsof ze uit de jaren 90 komen:

Bij Toy Sapiens hadden ze een Japan Limited Stormtrooper. Met kersenbloesems:

En een levensgrote Young-Hee uit Squid Game: 

Een kruising in Harajuku, hier was het al wat rustiger. Al wilden we ergens zitten om even bij te komen, maar dat was dus niet te doen: overal zat het vol, of er stonden al mensen in de rij. Wat ook niet meehelpt is dat ze hier gewoon gaan zitten, bijvoorbeeld bij een Starbucks, en dan vrolijk gaan liggen snurken of een boek gaan lezen. Geen medewerker die na 15 minuten vraagt of ze misschien een keer weg willen gaan.

Dus zijn we maar door gaan lopen. Een mooie wagen, als reclame voor de deur van een winkel:

In Harajuku zit nu ook een Junie Moon winkel:

Ze hadden hier een enorme Blythepop staan:

’S middags zijn we nog even naar Meguro gegaan, om de bloesems aan de rivier te bekijken: 

Ik dacht eerst dat de meeste al uitgebloeid waren, maar er zitten nog een hoop knoppen aan dus ze zijn nog niet in volle bloei geweest. De laatste dagen is het wat frisser hier, dus dat zal misschien ook nog wel even duren.

Vanavond zijn we naar de Korean BBQ gegaan. 

All you can eat, met wagyu en bier:

Dus dat zit wel goed. Valeri is meer van de knakworsten met mais:

Wie is toch die man, die de reclameposters verwisselt? Nou, dit is ‘m! 

Dat was een mooi avondje in Shinjuku. 

Dag 16 - Ginza & Shinjuku

Vanochtend zijn we naar de Hanazono Jinja Shrine Flee Market gegaan, omdat er op zondagochtend niet heel veel te doen is hier.

Het was een klein marktje bij een tempel. Ze hadden wel wat geinig oude dingen liggen, maar ook veel printjes die eruit zagen alsof ze die zelf op het kopieerapparaat hadden gemaakt. Dit was wel geinig, schijnbaar een paar Hollanders, 255 jaar geleden in Kyoto:

Rond een uur of 10 zijn we naar Tokio Station gegaan.

Een beetje rondkijken in Character Street:

Pikachu de conducteur:

We hadden gezien dat ze hier die Potama uit Osaka ook hadden. We dachten even snel zo’n ding op te pikken, maar daar dachten ze hier anders over: ruim 20 minuten moeten wachten, terwijl er maar drie anderen voor ons waren:

Bij Nishi Ginza, Sanrio World:

Iets verderop stond een nieuw gebouw van Sony: Sony Park:

Geen idee welke idioot deze naam verzonnen heeft, maar met een park heeft het helemaal niks te maken.

Eėn grote betonnen bende. Ik dacht dat er misschien op een van de andere verdiepingen wat bijzonders te zien was, maar het bleef vooral bij beton:

Bij Ginza Six hadden ze een tentoonstelling van Kenji Yanobe: Big Cat Bang:

Geen idee wat de bedoeling ervan was, maar het zag er wel mooi uit:

In het gebouw van Nissan stond deze wagen: Nissan Hyper Force, een elektrische supercar: 

En ze hadden een Formule E auto staan, topsnelheid 322 km/uur: 

Sony zat een paar verdiepingen hoger in hetzelfde gebouw. Ik was benieuwd of ze inmiddels al een keer een nieuw model Aibo hadden uitgebracht. 2025, techniek is inmiddels vergevorderd. Maar helaas, nog steeds dezelfde die ze al 10 jaar maken:

De straten in Ginza zijn op zondag vanaf 12:00 afgesloten voor verkeer: 

Dus dat loopt wel lekker. Alleen jammer dat ze zo weinig bankjes hebben, dus om even uit te rusten kom je dan al gauw bij de Mc: 

Daarna zijn we nog een stukje verder gelopen: 

Naar het Pokemon DX Center: 

Net als een hoop andere mensen: 

Je ziet hier soms de meest debiele teksten op kleding staan. “Body Tastes Clothes”: 

De metro terug naar Shinjuku:

Waar we ’s avonds nog wat hebben rondgesjokt: 

En toen sushi zijn gaan eten. Ze hadden hier een nieuwe variant met een gigantisch breedbeeldscherm waar je op kon bestellen: 

Gezouten fugu: 

Na het eten zijn we nog even naar de andere Tokyu Stay in Shinjuku gelopen. Ze hadden daar een Licca tentoonstelling in de lobby: 

En toen terug naar het hotel. 

We hebben gisteren en vandaag een kilometer of 13 per dag gelopen. En tussendoor de hele tijd stilstaan en wachten, dus daar krijg je op een gegeven moment wel zere voeten van…