Een mooie dag in Osaka, zonnig, nog een beetje aan de koude kant. Gisteren had ik de telefoon bijna leeg, maar vandaag zag ik bij de 7-Eleven deze leenaccu’s. Voor 2 euro kan je die 48 uur gebruiken:
In het wijkje waar we zitten, bij Amerikamura, staan 50 van dit soort vage straatlantaarns:
Een tweedehandswinkeltje, tot de nok gevuld met oude spullen en speelgoed:
Omdat het lekker weer was zijn we richting Namba gewandeld. Er zitten hier wat winkels met hobby-artikelen, waar ook wat vage types rondlopen. Toen we een lift instapten stond er een kerel met een soort helm op z’n hoofd met twee antennes aan de zijkant. Ik dacht eerst dat het een scooterhelm was, maar die gast liep ook in een yukata en op slippers rond. Daar ga je niet mee op de scooter lijkt me. Geen idee wat het moest voorstellen. Een paar winkels verder zagen we ‘m weer rondlopen. Ik wilde d’r nog een foto van maken, maar toen was hij opeens verdwenen tussen de hobbyspullen…
DÅtonbori, aan de rivier, met mooi weer:
De winkel van Louis Vuitton, met de bloemen van Takashi Murakami:
’S middags hebben we een tijdje op het plein bij Amerikamura gezeten. Mensen kijken:
’S Avonds zijn we naar een Korean BBQ toko gegaan, daar hadden ze onder andere wagyu:
Druk aan het bakken, met een afzuiger boven tafel:
Tot m’n telefoon ging. Een beetje vaag gebrabbel waar ik weinig van verstond. Ik dacht dat het zo’n telefonische verkoper van de krant was. “Ik ben op zoek naar Valeri”. Ja doei, die is er niet. En de hoorn erop gegooid.
Belde hij een minuut later terug, bleek het iemand van de arbo van Val’s bedrijf te zijn. Daar hadden ze schijnbaar niet doorgegeven dat ze, na ziek te zijn geweest, op vakantie was. “Heeft u misschien een telefoonnummer van haar”? Mwah, ze zit tegenover me, ik kan d’r ook even geven?
Na het eten was het begonnen te regenen:
Maar dat houdt de shoppers niet tegen:
No comments:
Post a Comment