Fuji in de ochtend. Daar hebben we wel geluk me gehad de afgelopen drie dagen: er zit nu regen aan te komen en dan kan het maar zo zijn dat je de berg een week niet ziet.
Het ontbijt is hier prima:
Een vogel onder het raam:
Vanochtend zijn we naar Lake Motosuko gereden. Hier rijden Japanners op nieuwjaarsdag naartoe om de zon boven Fuji uit te zien komen:
Het meertje staat ook op het 1000 Yen biljet:
Op weg terug richting Fujikawaguchiko reden we een stuk tussen de bossen door. Een eindje verderop stak er nog een hert de weg over:
Even een pit stop voor een Doraemon-ijsje:
En toen zijn we met de Mt. Fuji Panoramic Ropeway een berg op gegaan naar een uitzichtpunt:
Mooi uitzicht van bovenaf inderdaad:
Lake Kawaguchiko, een van de meren in de Fuji 5 Lakes Area:
We Love Fujisan:
Wat is een berg zonder tori:
Je kreeg korting op een boottripje bij een combi-kaartje, dus die hebben we er ook maar bij gedaan. Op weg naar het bootje:
Er passen denk ik 100 man op de boot. We gingen erop met 8 mensen. Maar net voordat hij zou afvaren kwam de bus Chinezen aanrijden en was de boot opeens vol. Wel vermakelijk om de zien hoe asociaal die gasten zijn. Elkaar aan de kant te duwen om 10 selfies met Fuji te kunnen maken. Ik denk dat Japanners er, net als ik, schijtziek van worden.
Sommigen hadden het slimmer bekeken, die boekten een speedbootje:
Je kon het hotel zien:
Wel mooi zo, vanaf het water:
Toen we terugkwamen was dit de rij voor de kabelbaan. Ook hier waren de Chinezen aangekomen. En ja, ik loop er vaak over te drammen maar het wordt gewoon irritant: waar je vroeger weleens in een rij stond, worden er nu 5 touringcars naast geparkeerd en is die rij van 20 mensen, opeens een rij van 250 mensen.
Schijnbaar zijn er inmiddels 500 miljoen Chinezen in de middenklasse, waarvoor Japan op 2,5 uur vliegen ligt. En die komen dus met bijna 2 miljoen mensen per maand. Ter vergelijking: er komen 6600 Spanjaarden per maand en Nederland haalt de lijst niet eens.
’S middags zijn we naar het Chineesvrije Maglev Test Center gereden:
Ze testen hier een nieuwe trein die magnetisch boven een rails zweeft. Tot 130 kilometer per uur rijdt hij op wielen over een betonnen baan, daarna begint hij te zweven.
Een magneet uit de trein:
Ze hadden een coupe staan met wat stoelen erin om een idee te geven hoe het eruit komt te zien:
En een miniatuurbaantje:
Ze zijn hier een aantal dagen per week aan het testen op een baan van 42 kilometer:
Zo’n beetje elk kwartier komt de trein voorbijrazen met bijna 500 km/u. En eens in de zoveel tijd staat hij een tijdje stil om mensen die ingeloot zijn op te pikken. Helaas mogen alleen Japanners meedoen aan de loting.
Dus ik moest het met deze doen:
Straks kan je in 67 minuten van Tokyo naar Osaka. Sneller dan met de Shinkansen en sneller dan met het vliegtuig:
In Japan hebben ze overal stempels:
Een model buiten:
Aan het eind van de middag zijn we nog naar het Kubota Itchiku Art Museum gegaan.
Vreemde vogels, net zoals het museum, dat meer opgezet leek te zijn als 4 winkeltjes waar toevallig een paar kunstwerken omheen stonden.
Al hadden ze wel een aantal kimono’s, gemaakt door de man waarnaar het museum vernoemd was.
En ze hadden een mooie tuin, met vijver:
Een beeld in een grot:
… of twee:
De buitenkant zag er wel mooi uit. De gebouwen zijn gemaakt van koraal uit Okinawa.
Binnen hing een mooie poster van Mt. Fuji:
’S avonds zijn we naar een winkelcentrum gereden. De wegwijzers hier:
We wisten niet wat we moesten eten, dus zijn we naar de Mos Burger gegaan:
Lekkere burgertjes en friet. Altijd vers gebakken, dus niet van die lauwe zooi:
Toen we terugkwamen bij het hotel stond deze auto in de garage:
Dat was alweer de laatste nacht hier, morgen gaan we naar Tokio:
No comments:
Post a Comment